langoureus


langoureus 1.0

smachtend; kwijnend

Algemene voorbeelden


Mijn kieskeurigheid van de laatste jaren had ertoe geleid dat ik vooral geboeid raakte door weemoedige, langoureuze types, en Jane was zo'n type.

De baan van gaan en gissen, Bruno Bartels,

Haar man was opgeveerd en drukte nu, duidelijk geïmponeerd de schoonheid een hand die ze hem langoureus voorhield.

Een hete ijssalon, Heere Heeresma,

Dat had onder meer met zijn smetteloze pakken te maken, waarin hij ogenschijnlijk achteloos poseerde: dandyesk en langoureus, een beetje pop ook.

De Standaard,

Naarmate de middag vorderde deed J-L me meer en meer aan Herman denken: het trage, het vrouwelijke, het langoureuze, het laat-ik-nog-even-aan-mijn-sigaar-trekken-en-dit- moment-ontbieden (of zoiets), en ik daar dan bij, door mijn moeder allicht niet onterecht Jefke rapide genoemd.

Een jaar als (g)een ander, Kristien Hemmerechts,

Combinatiemogelijkheden


met substantief


  • een langoureuze blik

Bovendien blijft na afloop, tot mijn verbazing, Magda opvallend rond mij draaien. Wil die herbeginnen? De vaststelling is mij niet onaangenaam, maar ik zit er toch mee verveeld dat ik onverschilligheid moet laten blijken. Bij het afscheid, op straat, liegt haar langoureuze blik er niet om. Opletten, de volgende dagen. Niet te vriendelijk zijn, maar ook niet te bot.

Liliane, of De spiegelingen van leugen en liefde, Clem Schouwenaars,

langoureus 1.1

(Gezegd van muziek, zang, muziekinstrumenten)
smachtend, kwijnend klinkend; liefdesverlangen uitdrukkend of opwekkend

Algemene voorbeelden


Stuk voor stuk zijn de melodieën het beluisteren overwaard. Maar alles in één keer, wordt van het goede te veel. De sfeer is nogal aan de langoureuze kant.

De Standaard,

Combinatiemogelijkheden


met substantief


  • een langoureuze saxofoon
  • langoureuze muziek
  • langoureuze zang

Smachtende Charlie Haden. Je hoort het meteen aan die zoete strijkers en de langoureuze tenorsaxofoon van Ernie Watts.

De Standaard,

Op de achtergrond zachte, langoureuze salonmuziek.

Liliane, of De spiegelingen van leugen en liefde, Clem Schouwenaars,

De jazzy ritmesektie en de langoureuze zang van Margo Timmins versterken de indruk dat de groep zijn progressieve aanpak van Amerikaanse roots onder een kwaliteitsvlag laat varen.

De Standaard,

met bijwoord


  • langoureus zingen

Zou hij daar aan de Bastille de enige criticus zijn geweest, die langoureus kwam zingen ter ere van een katoliek die socialist was geworden om liberaal te zijn, een agnostische Dieu die leefde als God in Frankrijk, met een portret van zijn patroon Sint-Franciscus dichtbij zijn bed?

De Standaard,