papegaaiduiker


papegaaiduiker 1.0

afbeelding

Bron: Richard Bartz
(CC BY-SA 3.0)

gedrongen, wit-zwarte zeevogel met korte, spitse vleugels, een grote, geel-rode, driehoekige bek en oranje zwemvliezen, die in Noord-Atlantisch gebied leeft en duikt om vis te vangen

Semagram


Een papegaaiduiker…

is een vogel; is een dier

  • [Afmeting] is ongeveer 30 cm lang
  • [Geluid] gromt; maakt een grommend geluid
  • [Kleur] heeft een wit-zwart verenkleed en, in broedkleed, een grote, geel-rode, driehoekige bek, en in winterkleed een donkere snavel
  • [Bouw] is gewerveld; heeft twee poten
  • [Voortplanting] legt eieren
  • [Woongebied] komt voor in Noord-Atlantisch gebied
  • [Leeftijd] wordt 20 tot 33 jaar oud
  • [Beweging] heeft een waggelende pas
  • [Gedrag] is een vleeseter; leeft in kolonies; broedt in kolonies

Wetenschappelijke naam: Fratercula arctica

RijkAnimalia; Dieren
StamChordata; Chordadieren
KlasseAves; Vogels
OrdeCharadriiformes; Steltloperachtigen
FamilieAlcidae; Alken
GeslachtFratercula
SoortFratercula arctica

Algemene voorbeelden


De papegaaiduiker is een opmerkelijke vogel, haast pinguïnachtig om te zien. De snavel bestaat uit felle kleuren van geel en rood en bij het oog hebben ze een lijntje, alsof ze zijn opgemaakt. Papegaaiduikers broeden niet in Nederland [...]. De snavel is zeer opvallend en daarmee is de soort met geen enkele andere soort te verwarren.

http://www.vogelbescherming.nl/nl/vogels_kijken/vogelgids/zoekresultaat/detailpagina/q/vogel/162

Papegaaiduiker [...]. Gedrag: Een echte zeevogel die het grootste deel van zijn leven op zee doorbrengt en alleen aan (ei)land komt om te broeden. Kleed: In broedkleed overwegend zwart-wit met felgekleurde snavel en poten, in winterkleed geheel zwart-wit met donkere snavel. Formaat/lengte: L 26 - 29 cm, S 47 - 63 cm. Snavel: In broedkleed bontgekleurde dikke snavel met geel, blauw, oranje en rode tinten. Poten: Oranje.

http://www.vogelbescherming.nl/nl/vogels_kijken/vogelgids/zoekresultaat/detailpagina/q/vogel/162

Op sommige plekken bezit de Schotse kust ook duingebieden met stranden. Twee archipels, de Orkney's en de Shetlands, vormen de grens van de Noordzee in het noordwesten. Met name deze eilanden, maar ook de andere delen van de Schotse Noordzee-kust, worden bevolkt door broedende zeevogels (alken, zeekoeten, papegaaiduikers, drieteenmeeuwen) en grote kolonies grijze zeehonden.

http://www.waddenzee.nl/dutch/ecomare/NED0085.HTM

De (Atlantische) papegaaiduikers zijn ongetwijfeld de meest opvallende bewoners van Bass Rock. Papegaaiduikers behoren tot de familie van de alken (Alcidae). Alle alken zijn kleine gedrongen vogels met een voornamelijk wit/zwart verenkleed en ze hebben korte smalle vleugels. Hiermee kunnen ze goed duiken en de vleugels als propellor gebruiken. Vliegen gaat wat moeizamer en kost veel energie door de snelle, wat snorrende, vleugelslag. Ook hebben alle alken ver naar achter geplaatste poten: dit is makkelijk bij het zwemmen en duiken. Bij het lopen is dit een nadeel. Het leefgebied van de alken is het noordelijke Atlantische gebied. Hier leven ze op en boven het water. Alleen om te broeden komen ze aan land. Het zijn dus echte zeevogels.

http://www.vriendenvanblijdorp.nl/html/button2/vogelrots.html

Wereldwijd zijn er drie soorten papegaaiduikers waarvan de (Atlantische) papegaaiduiker (Fratercula arctica), die naar Blijdorp zal komen, de mooist gekleurde is. De wetenschappelijke naam Fratercula arctica staat voor 'broedertje van het Noordpoolgebied'. Zijn Nederlandse naam dankt de vogel aan zijn gekleurde grote snavel die wat op een papegaaiensnavel lijkt.

http://www.vriendenvanblijdorp.nl/html/button2/vogelrots.html

Ook wel de "clown van de zee" genoemd, behoort de papegaaiduiker tot de familie van de alken. Met zijn kleine ronde lichaam met zwart-witte tekening en zijn driehoekige bek, versierd met felkleurige plaatjes, ziet hij er inderdaad wel grappig uit. En hij wiebelt ook zo koddig wanneer hij in de nesteltijd over de rand van de steile rotsen beweegt. In die periode verzamelen de papegaaiduikers zich soms wel met tienduizenden. Met zijn vistechniek valt helemaal niet te spotten. Zodra hij zijn prooien onder water heeft opgespoord, duikt de papegaaiduiker omlaag en vangt wel een tiental kleine, glinsterende visjes die hij meeneemt voor zijn jongen, door ze dwars in zijn bek te houden.

http://www.natuurwetenschappen.be/museum,